inbo

Op basis van 22 natuurindicatoren wordt aangegeven dat het verlies van biodiversiteit in 2010 in Vlaanderen niet gestopt is. Het is van belang om enerzijds de bronnen van de verschillende verstoringen nog grondiger aan te pakken (ruimtegebruik, emissies van stikstof, fosfor en broeikasgassen, in- en uitvoer van soorten) en om anderzijds voldoende grote natuurgebieden doelgericht te beheren en daarbuiten een basisnatuurkwaliteit te garanderen. Dit laatste dient onder andere om – waar mogelijk – verschuivingen van populaties toe te laten wanneer de huidige leefgebieden ongeschikt worden. 

De rapportering over de toestand van de natuur in Vlaanderen gebeurt in belangrijke mate aan de hand van indicatoren. De website Natuurindicatoren (www.natuurindicatoren.be (NL) - www.biodiversityindicators.be (EN)) bevat voor elke indicator een fiche met cijfermateriaal en beknopte achtergrondinformatie. Op de websites worden de indicatoren regelmatig geactualiseerd. 

Biodiversity Indicators 2010

De brochure Natuurindicatoren 2010 (Biodiversity indicators 2010) brengt de voornaamste indicatoren samen. 

Deze brochure bespreekt 22 Vlaamse natuurindicatoren die de best mogelijke invulling geven aan de voorgestelde 26 Europese 2010-indicatoren. Met die set van natuurindicatoren wordt de Vlaamse voortgang ten opzichte van de 2010-doelstelling geëvalueerd. De bespreking van de indicatoren bevat eerst een situering van de indicator en de relevante beleidsdoelen, vervolgens een bespreking van de voortgang en ten slotte – waar cijfers voorhanden zijn – een internationale vergelijking.

In 2001 engageerde de Europese Unie zich om op haar grondgebied het verlies van biodiversiteit tegen 2010 te stoppen. In 2003 werd die doelstelling op pan-Europees niveau aanvaard. In mei 2006 herbevestigde de Europese Unie het engagement. Vlaanderen nam in de MINA-plannen 3 en 3+ de doelstelling over als de langetermijndoelstelling inzake biodiversiteit. Op de wereldmilieutop van de Verenigde Naties in Johannesburg in 2002 spraken de deelnemende landen af om het verlies van biodiversiteit wereldwijd tegen 2010 significant te verminderen. 

In 2004 startte het proces SEBI 2010 (Streamlining European Biodiversity Indicators). SEBI 2010 ontwikkelt en volgt 16 kernindicatoren (‘headline indicators’), in functie van de focusgebieden van de Biodiversiteitsconventie om de voortgang ten opzichte van de 2010-doelstelling bekend te maken. In 2007 werd een voorlopige set van 26 concreet uitgewerkte 2010-indicatoren voorgesteld. In 2009 werd het eerste Europees indicatorenrapport gepubliceerd over de voortgang naar de 2010 doelstelling. Het rapport concludeert dat de Europese doelstelling 2010 niet wordt gehaald.

Johan Peymen